هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، هجران، و آرزوهای خود سخن می‌گوید. او از دل‌بستگی به معشوق، رنج دوری، و امید به وصال می‌نویسد. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیمی مانند حکمت، عرفان، و تسلیم در برابر تقدیر دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر و دانش ادبی دارند که مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۱۹۷ - رفت و دل رفت ز ره کز پی آن ماه شود

رفت و دل رفت ز ره کز پی آن ماه شود
این رفیقی است که صدمرحله همراه شود ۱

جای پا سر به قدم باز نهم در همه عمر
رهروی را که به رفتار تو از راه شود ۲

رسدش دست به دامان حکیمی بینا
هر که از روی عمی پیرو اشباه شود ۳

نکته ی عشق از این پس ننویسم به کتاب
که مباد قلم از راز من آگاه شود ۴

مگرم طول شب هجر کشد ورنه کجا
قصه ی عشق من و حسن تو کوتاه شود ۵

چند در آتش و آب از دل و چشم تر و خشک
کاش یکباره هم این اشک و هم آن آه شود ۶

دلم از زلف تو مشکین رستی تافت دراز
تا به بوی بر سیمین تو در چاه شود ۷

گلشنت زد رقمی با خط ریحان که هلا
ره به منزل نبرد هر که از این راه شود ۸

چون هما سایه فکن بر سر این بی سر و پای
کاین گدا نیز در اقلیم غمت شاه شود ۹

مگذر از قتل صفایی که همین خواهد بود
آرزویی که مرا از توبه دلخواه بود ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - روی زمین ز گریه ی من گر شمر شود
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - جز از لب جانانه که چندین شکر آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.