شماره ۱۹۶ - روی زمین ز گریه ی من گر شمر شود

روی زمین ز گریه ی من گر شمر شود
مشکل که ز اشک من کف پای تو تر شود ۱

از چنگ غمزه دل نسپارم به دست زلف
مجنون ما ز سلسله دیوانه تر شود ۲

سودای آشیان چو ندارم غمیم نیست
کو مرغ دل به دام تو بی بال و پر شود ۳

غمهای عشق را ندهد جای در درون
الا دلی که تیغ جفا را سپر شود ۴

او با رقیب راغب و ترسم که چرخ نیز
آخر رفیق آن بت بیدادگر شود ۵

رسوایی ار نتیجه عشق از نخست نیست
بر عاشق اشک و آه چرا پرده در شود ۶

باشد سیه تر از شب مرگم هزار بار
روزی که در بهشت مرا بی تو سر شود ۷

این است شرط پی سپری های راه عشق
کاول قدم رونده ز خود بی خبر شود ۸

دستان اگر به ذیل هنر در زند همی
نزد خرد صفایی ما با خطر شود ۹