شماره ۲۰۲ - ازین پس دور من چندی نپاید

ازین پس دور من چندی نپاید
مگر دوران هجرانم سرآید ۱

مرا زان حسن روز افزون که جان کاست
به دل هر روز صد حسرت فزاید ۲

پس از مرگم به بالین آمد آری
قیامت گر چه دیر آید بیاید ۳

گل بی خار آن رخ دید و بلبل
بلادت بین که بر گلبن سراید ۴

سرانگشت نگارین هر که دیدش
سر انگشت از حیرت بخاید ۵

اگر دیدی است مه را پیش آن چهر
چرا خود را به مردم می نماید ۶

نقاب از روی دلبند ار کند باز
در فردوس بر عالم گشاید ۷

مکن حیرت که آن حور پری زاد
مرا دیوانه و حیران نماید ۸

گرم جویی شفا زین دردمندی
شرابم شربت آن لعل باید ۹

به یاقوت تو مرجان ماندی حیف
که زو این نکته پردازی نیاید ۱۰

صفایی را چه سود از پند ناصح
بگوتا بندم از دل برگشاید ۱۱