هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، معشوقه را می‌ستاید و زیبایی‌های او را با عناصر طبیعی و اساطیری مقایسه می‌کند. در این شعر، گیسوی معشوقه به فتنه‌ی هاروت تشبیه شده، چهره‌اش به آفتاب، و لعل لبش به سخن‌گویی. شاعر همچنین از قدرت نقاش صنع (خداوند) سخن می‌گوید که چهره‌ی معشوقه را به زیبایی آفریده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات اساطیری و ادبی آن نیاز به دانش پیشینه‌ای دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۲۱۱ - هرکه دلاویزی گیسوت دید

هرکه دلاویزی گیسوت دید
خسته دلی بسته ی هر موت دید ۱

فتنه ی سحاری هاروت را
در نظر نرگس جادوت دید ۲

معجز جان بخشی روح القدس
در دهن لعل سخنگوت دید ۳

نافه گری های دم صبح را
شمه ای از غالیه ی بوت دید ۴

قدرت استادی نقاش صنع
در بر و بالای بلاجوت دید ۵

چهر تو سنجید چو با آفتاب
صد فلک افزون به ترازوت دید ۶

زهره که بودش فلکی مشتری
مشتری خاک سرکوت دید ۷

از پی صیدی چو شدی شیرگیر
شیر فلک را سگ آهوت دید ۸

تا به قدت چشم صفایی است باز
سرو و صنوبر همه تابوت دید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۰ - یک نظر از دیده ی ماروت دید
گوهر بعدی:شماره ۲۱۲ - کار خونریزی لعلت چو به فرجام رسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.