شماره ۲۳۱ - مرا نشان نظر باشد از نگار دگر

مرا نشان نظر باشد از نگار دگر
چرا ورای خیال تو نیست کار دگر ۱

به یادگار تو زخمم به دل رسید و خوشم
که ماند تیر تو درسینه یادگار دگر ۲

به یک خدنگ شکار افکنی که چون تو شنید
که هر قدم به زمین افکند شکار دگر ۳

در آی فصل بهارم به باغ و رخ بگشای
که از جمال توام بشکفد بهار دگر ۴

به خاک راه تو ریزم روان و حیف خورم
که نیست جان دگر تا کنم نثار دگر ۵

به یک شرر همه راسوخت خشک و تر چه کنم
اگر به ما رسد از آتشت شرار دگر ۶

ز بی قراری زلفت بس این که هرنفسی
به بی قراری ما می دهد قرار دگر ۷

به طرف چشمه ی چشمم خرام و جای گزین
که نیست لایق سرو تو جویبار دگر ۸

بیان شوق به پایان نمی رسد همه عمر
درین رساله مشروح و صد هزار دگر ۹

زدی نه لاف وفا با تو اینقدر به گزاف
اگر صفایی دل داده راست بار دگر ۱۰