شماره ۲۶۴ - به دل نوید وفا دادم و جفا ز تو دیدم

به دل نوید وفا دادم و جفا ز تو دیدم
چه مایه خجلت از این وعده ی خلاف کشیدم ۱

کدام روز شب آمد کدام شام سحر شد
که با خیال تو در کنج خلوتی نخزیدم ۲

مگر به عشق تو از حالتم کسی نبرد پی
ز الفت همه هم صحبتان کناره گزیدم ۳

به رسته ای که ز عشقت فروختند متاعی
کدام درد و بلاکش به نرخ جان نخریدم ۴

شکار ترک کمان دار خویش تا دگری را
نبینم از سر تیرش به پای رشک رمیدم ۵

فزود مهر تو در من خلاف خواهش مردم
ملامتی که به ترک محبت تو شنیدم ۶

فغان که قاتلم از ناز دیرتر به سر آمد
اگر چه زودتر از همگنان به قتل رسیدم ۷

به دست نامدم ازکفر و دین طریق ترقی
هر آنچه در ره ی کوشش به فرق جهد دویدم ۸

مراد خویش نیابم ز میر کعبه صفایی
عبث نه پیر خرابات را به صدق مریدم ۹