هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج عاشق از جدایی معشوق است. شاعر با تکرارهای پرشور، حالات روحی خود مانند پشیمانی، پریشانی، هراس و گریز از صبر را در فراق یار توصیف می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که از خشونت بپرهیزد و به او پناه دهد. شعر با تصاویری مانند زندان، خروش و دامان، عمق عذاب عاشق را نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و گاهی دردناک است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، تکرارهای احساسی و توصیفات شدید عاطفی برای سنین پایین مناسب نیست.

شماره ۳۰۳ - الا ماهم الا یارم الا جان

الا ماهم الا یارم الا جان
گلستانم گلستانم گلستان ۱

جدایی تا گزیدم زان سر کوی
پشیمانم پشیمانم پشیمان ۲

ز سودای سر آن زلف سرکش
پریشانم پریشانم پریشان ۳

من و صبر از فراقت حاش لله
هراسانم هراسانم هراسان ۴

ز محنت های هجران در وصالت
گریزانم گریزانم گریزان ۵

چنان آسان چرا از دست دادی
گریبانم گریبانم گریبان ۶

زکف مگذار اگر بازت رسد دست
به دامانم به دامانم به دامان ۷

بیا زنهار از آن سان تندخویی
مرنجانم مرنجانم مرنجان ۸

چه بردریا جدا زانرو چه در دشت
به زندانم به زندانم به زندان ۹

چو نی هردم پریشان در جدایی
خروشانم خروشانم خروشان ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - بیا بنگر سرشک اشکباران
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - غمت گرفت فضای دلم چنان که در آن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.