شماره ۳۴۴ - عقلم از آن چه برد بو قصه ی عشق یار به

عقلم از آن چه برد بو قصه ی عشق یار به
وز همه نشاط ها ذکر غم نگار به ۱

نقدی اگر به کف ترا به سر او فدا نکو
جائی اگر به لب ترا در قدمش نثار به ۲

ناله ی ما نوای نی خون جگر به جای می
کیست که نوش و نای وی باشد ازین شمار به ۳

عشاق صادق ترا در پی کام چشم و لب
اشک زمین گذر سزاه آه فلک گذار به ۴

با غم هجر خویشتن خنده مجویم از دهن
کاین دل داغ دار را دیده اشکبار به ۵

جام عقیق لعل خود از لب ما به دورخط
منع مکن که بزم می طرف بنفشه زار به ۶

در غمت اشک من ببین آی و به دیده ام نشین
ز آنکه صنوبری چنین بر لب جویبار به ۷

تا نگرم ز هر طرف لشکر غم کشیده صف
پاس وجود را به دف ساغر می حصار به ۸

هست صفایی آرزو، زاری و خاکساریم
کز همه کارها مرا بیش وکم این دوکار به ۹