هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از جدایی و اندوه خود میگوید که باعث شده شب و روز برایش یکسان شود و دیگر تفاوتی بین آنها احساس نکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات جدایی و اندوه نیاز به بلوغ ذهنی و تجربهی بیشتری برای درک کامل دارند.
رباعی ۲۰۵ - شب گشت ز هجران دل فروزم روز
شب گشت ز هجران دل فروزم روز
شب تیز شد از آه جهانسوزم روز ۱
شد روشنی و تیرگی از روز و شبم
اکنون نه شبم شبست و نه روزم روز ۲
شب تیز شد از آه جهانسوزم روز ۱
شد روشنی و تیرگی از روز و شبم
اکنون نه شبم شبست و نه روزم روز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۰۴ - عقلی که همیشه با روانی دمساز
گوهر بعدی:رباعی ۲۰۶ - ای گلبن نابسوده او باش هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
