شماره ۳۶۲ - به کیش من که حرام است غیر فکر تو کاری

به کیش من که حرام است غیر فکر تو کاری
نظر حلال نباشد به ماسوای تو باری ۱

دل اختلاط ترا برگزیده از همه عالم
که دیده در همه عالم ندیده چون تو نگاری ۲

به طرف عارضت آن زلفکان تافته مانا
به گرد لاله ز سنبل کشیده اند حصاری ۳

خطت دمید ز رخ یا قضا به خامه ی قدرت
ز مشک بر ورق گل نگاشت خط غباری ۴

مرا به ملک دل این سان که عشق تاخت دو اسبه
غریب نیست که گیرد حصارها به سواری ۵

شدی و بر سر راهت فشاندم اشک از آن رو
که گرد ره ننشاند به دامن تو غباری ۶

به یاد وادی عشقت کشم چو غنچه به مژگان
مرا به پای دل آنجا خلیده هر سر خاری ۷

علاج هجر تو دانم تحمل است و ندارم
توان و طاقت و تابی سکون و صبر و قراری ۸

خدای را به صفایی نظر دریغ مفرما
عزیز را چه زیان زاید از رعایت خواری ۹