هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از درد فراق و ناامیدی گلایه می‌کند. همچنین، مفاهیمی مانند عشق، زیبایی، دل‌سوزی، و رنج‌های عاشقانه در آن به چشم می‌خورد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۳۷۳ - تو نبودی نکوتر ار ز پری

تو نبودی نکوتر ار ز پری
می نکردی به پرده دل شکری ۱

شادم از بخت خود کم آخر کار
کرد سوی غم تو راهبری ۲

سر ز خجلت نهاد درکهسار
تا خرام تو دید کبک دری ۳

روی و موی تو رنگ و بوی ببرد
از گل سرخ و نافه ی تتری ۴

بیش وکم دیر و زود فاش و نهان
دل و دین از جوان و پیر بری ۵

ای دریغا که پرده داری دوست
داد عادت مرا به پرده دری ۶

پشت بر رامشیم و روی به رنج
گشته ام تا ز حضرتش سفری ۷

شاخ امید در زمین طلب
بر نشان با وجود بی ثمری ۸

چون صفایی مکن به ترس زیان
ترک سودا خلاف پیله وری ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۲ - شد مرا عمر در وفا سپری
گوهر بعدی:شماره ۳۷۴ - بدین جمال که دل می بری ز دست پری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.