هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او آرزو می‌کند که مانند اشیاء مختلف (مینا، لعل، خال، زلف، دل) در خدمت معشوق باشد و از دغدغه‌های دنیوی رها شود. شاعر از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و تمایل خود به فداکاری و اطاعت از معشوق را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.

شماره ۳۸۳ - کاش چون مینا به دستت بودمی

کاش چون مینا به دستت بودمی
پیش روی چشم مستت بودمی ۱

همچو خال ایمن ز آفات دوکون
با دو لعل می پرستت بودمی ۲

فارغ از فکر دو گیتی تا ابد
سرخوش از جام الستت بودمی ۳

گه به طرف چهر و گه اطراف دوش
چون دو زلف پرشکستت بودمی ۴

قایم و ساجد به خدمت بنده وار
گه بلند وگاه پستت بودمی ۵

شهد و زهر و لطف و قهر و صلح و جنگ
قرن ها با هر چه هستت بودمی ۶

جان به مهرت می نبستم گر ز کین
چون دل پیمان گستت بودمی ۷

کردمی از دست غم ز اینجا سفر
گرنه زینسان پای بستت بودمی ۸

پر گشودی مرغ اقبالم اگر
چون صفایی صید شستت بودمی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۲ - ترسم که رسد از تو مرا پیک و پیامی
گوهر بعدی:شماره ۳۸۴ - دریغ و درد کز این لطمه های پنهانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.