رباعی ۲۱۷ - بادی که بیاوری به ما جان چو نفس

بادی که بیاوری به ما جان چو نفس
ناری که دلم همی بسوزی به هوس ۱

آبی که به تو زنده توان بودن و بس
خاکی که به تست بازگشت همه کس ۲