بند ۲۴ - کز اختر فلک زده وز طالع زبون

کز اختر فلک زده وز طالع زبون
گردون زمانه را به جفا گشت رهنمون ۱

عصری است بی مروت و عهدی است بی امان
دوری است پر دواهی و دهری است پر فنون ۲

هم خاک مهر سوز و هم افلاک کینه ساز
از سعد بی سعادت و از بخت باژگون ۳

هم دوست بی حمیت و هم خصم بی حیا
این از شکیب کمتر وآن از بلا فزون ۴

نعش معاشران همه عریان به مهد خاک
جسم برادران همه غلطان به موج خون ۵

این یک زنی سرش به فلک رفته سربلند
وین یک ز زین تنش به زمین گشته سرنگون ۶

از موج خون خسته دلان خاک بی قرار
وز تیر آه تشنه لبان چرخ با سکون ۷

روی هوا ز دود جگرهاست دوده رنگ
پشت زمین ز خون بدنهاست لاله گون ۸

استاده پیش چشم تو اینک به جنگ جای
با تیغ و نی صفوف جفاجوی کالجفون ۹

با آنکه یک تن از صف میدان نگشت باز
رفتند یاوران و تو هم می روی کنون ۱۰

از شست ما به تیر قدر می شوی رها
وز دست ما به حکم قضا می روی برون ۱۱

ما بی کسان زار و غریبان بی پناه
بعد از تو در میان بلا چون کنیم چون ۱۲

جمعی اسیر و عور و پریشان و خوار و زار
وین قوم تند و سرکش و بی دین و رذل دون ۱۳

از ما مدار چشم صبوری در این سفر
اسپند را چگونه بر آتش بود سکون ۱۴
شاه غریب از همه گیتی گسسته دل ۱۵
این گفت و کاینات شد از روی او خجل ۱۶