شماره ۱۹ - یکی ای صبا تو برای خدا

یکی ای صبا تو برای خدا
قدم از مدینه رنجه نما ۱

برو از وفا سوی نینوا
به پدر بگوی و برادرم ۲

که غریب کوی ولا پدر
نه اسیر بند بلا پدر ۳

نه قتیل تیغ جفا پدر
ننهی چرا قدس به سرم ۴

نه شروط برادری چنین
نه خود آیین پدری چنین ۵

نه طریقه ی مادری چنین
که من این رویه به سر برم ۶

نه رفیق غمم شدی اخا
نه به پرسشم آمدی اخا ۷

نه برم قدمی زدی اخا
ز شما کنم گله یا پدرم ۸

همه مهر برادری چه شد
شم و شیوه خواهری چه شد ۹

رگ و ریشه مادری چه شد
که چنین فکنده از نظرم ۱۰

ز فساد سپهر و ستیز قمر
ز غرور قضا و عناد قدر ۱۱

ز چه همره خود نبرده پدر
چو دگر کسان درین سفرم ۱۲

تو بیا به تاب و تبم ببین
غم و انده و تعبم ببین ۱۳

گذران روز و شبم ببین
ز گلوی خشک و چشم ترم ۱۴

همه شب ز غمت چو شمع سحر
رودم ز دو دیده خون جگر ۱۵

چه شود که نهی قدمم به سر
که به خاکپای تو جان سپرم ۱۶

پی سیر آن روضات صفا
پر و بال من ز قفس بگشا ۱۷

نشدم ز داغ غمت رها
که شکسته بال و گسسته پرم ۱۸

به درون پر شررم نگر
لب خشک و چشم ترم نگر ۱۹

به دم پدر پدرم نگر
که نفس نفس همه دم بترم ۲۰

عجب آیدم ز وفای تو
ز وفای جفانمای تو ۲۱

به که رو کنم ز جفای تو
ز تو شکوه خود به کجا برم ۲۲

همه پاره ی دل غذای من
همه اشک دیده دوای من ۲۳

نبود اگر این دو برای من
چبود دوا و غذای دگرم ۲۴

به مرض شده تاهمه مبتلا
به رضای حق آمده ام رضا ۲۵

ولی از تو تا شده ام جدا
نه رضا ز قضا و نه از قدرم ۲۶

نه صفایی ازین عزا همی
عبث آمده نوحه سرا همی ۲۷

که رقم کنی به عطا همی
ز سگان خاصه ی این درم ۲۸