هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و فراق سخن میگوید و بیان میکند که از عشق معشوق جز درد و رنج نصیبی نبرده است. او از دوری معشوق و رنجهای ناشی از آن مینالد و معشوق را به بیرحمی و دوستکشی متهم میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد و رنج ناشی از عشق ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
رباعی ۲۳۶ - نادیده من از عشق تو یک روز فراغ
نادیده من از عشق تو یک روز فراغ
بهره نبرد مرا ز وصلت جز داغ ۱
کردی تن من ز تاب هجران چو کناغ
تا خو داری تو دوست کشتن چو چراغ ۲
بهره نبرد مرا ز وصلت جز داغ ۱
کردی تن من ز تاب هجران چو کناغ
تا خو داری تو دوست کشتن چو چراغ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۵ - نیکوتری از آب روان اندر باغ
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۷ - ای بیماری سرو ترا کرده کناغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
