هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به گل خطاب میکند و از او میخواهد که با خندههای زیبای خود، دیگران را شاد کند و از رنجاندن خود و دیگران بپرهیزد. همچنین به گل توصیه میکند که از ایجاد دردسر و مشکل برای خود و دیگران خودداری کند.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم اخلاقی و پندآموز است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مفید است. همچنین زبان شعر ساده و قابل فهم است، اما ممکن است برای کودکان کوچکتر نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
رباعی ۲۵۶ - با چهرهٔ آن نگار خندان ای گل
با چهرهٔ آن نگار خندان ای گل
بیرون نبری زیره به کرمان ای گل ۱
بیهوده تن خویش مرنجان ای گل
هان چاک مزن بر به گریبان ای گل ۲
بیرون نبری زیره به کرمان ای گل ۱
بیهوده تن خویش مرنجان ای گل
هان چاک مزن بر به گریبان ای گل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۵۵ - از گفتهٔ بد گوی تو چون هر عاقل
گوهر بعدی:رباعی ۲۵۷ - ای عمر عزیز داده بر باد ز جهل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
