شمارهٔ ۱۳۵ - خواجه حافظ فرماید

وقت را غنیمت دان آنقدر که بتوانی
حاصل از حیات جان ایندمست تا دانی ۱
در جواب آن ۲

ای که ده جهت داری جامه زمستانی
بر تن خودت کن بار آنقدر که بتوانی ۳

بر نهالی اطلس چون دهی شب آسایش
حاصل از حیات جان آندمست تا دانی ۴

پیش رخت ابیاری گفت راز مخفی دان
با طبیب نامحرم حال راز پنهانی ۵

دل زمعجر روبند کوش داشت دانستم
چشم بند زردوزی میرد به پیشانی ۶

هر که رخت سرما را غم نخورد نادم شد
عاقلا مکن کاری کآورد پشیمانی ۷

پیر خرقه ات گویم پیشک از ره کسوت
هر زمان که در پوشی رخت صوف جرجانی ۸

رخت صوفک ایقاری داد تو نخواهد داد
جهد کن که از ارمک داد خویش بستانی ۹