هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به تفکر در مورد عشق، توحید، و خودشناسی دعوت میکند. شاعر از مخاطب میخواهد که از دامهای دنیوی رها شود، به رشد معنوی بپردازد، و با عشق و معرفت به سمت کمال حرکت کند. همچنین، تأکید بر پاکسازی روح و درک حقایق وجودی از مضامین اصلی این شعر است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۳ - گاهی سخن از عشق بگوئید بگوئید
گاهی سخن از عشق بگوئید بگوئید
گه در ره توحید بپوئید بپوئید ۱
هر چند که این کام بجستن نشود رام
چندانکه توان جست بجوئید بجوئید ۲
شمامه حال است که از باغ وصال است
شمامه این باغ ببوئید ببوئید ۳
ای سبز گیاهان که همه خشک خزانید
این فصل بهار است بروئید بروئید ۴
این دام ببرید و بر آن بام بپرید
این خام بدرید و بدان کام بپوئید ۵
ای زنده تن و مرده دلان چند خموشید
بر سوک دل مرده بموئید بموئید ۶
با آب از این جامه پلیدی نتوان شست
با آتش سوزانش بشوئید بشوئید ۷
لیلید و نهارید و خزانید و بهارید
بر قید و شرارید و سفالید و سبوئید ۸
آئینه جانید و همه راز نهانید
یک رویه عیانید و چو آئینه دو روئید ۹
هم در کف قهرید و هم اندر سر مهرید
هم در دل بحرید و هم اندر لب جوئید ۱۰
رنجور و طبیبید و نه جانید و نه جسمید
سرید و ضمیرید نه روئید و نه موئید ۱۱
این شعر حبیب است مگر نافه طیب است
بر لحن غریب است بگوئید بگوئید ۱۲
گه در ره توحید بپوئید بپوئید ۱
هر چند که این کام بجستن نشود رام
چندانکه توان جست بجوئید بجوئید ۲
شمامه حال است که از باغ وصال است
شمامه این باغ ببوئید ببوئید ۳
ای سبز گیاهان که همه خشک خزانید
این فصل بهار است بروئید بروئید ۴
این دام ببرید و بر آن بام بپرید
این خام بدرید و بدان کام بپوئید ۵
ای زنده تن و مرده دلان چند خموشید
بر سوک دل مرده بموئید بموئید ۶
با آب از این جامه پلیدی نتوان شست
با آتش سوزانش بشوئید بشوئید ۷
لیلید و نهارید و خزانید و بهارید
بر قید و شرارید و سفالید و سبوئید ۸
آئینه جانید و همه راز نهانید
یک رویه عیانید و چو آئینه دو روئید ۹
هم در کف قهرید و هم اندر سر مهرید
هم در دل بحرید و هم اندر لب جوئید ۱۰
رنجور و طبیبید و نه جانید و نه جسمید
سرید و ضمیرید نه روئید و نه موئید ۱۱
این شعر حبیب است مگر نافه طیب است
بر لحن غریب است بگوئید بگوئید ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - ابر اندک ترشحی دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - تا چند از این خاک بمیرید و بزائید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.