شماره ۳۳ - نگفتم دل مکن اینقدر غارت

نگفتم دل مکن اینقدر غارت
که ترسم آخر افتی در مرارت ۱

شه آگه گشته و داده است فرمان
به گیر و دار هر کس کرده غارت ۲

دل ما راچرا ویرانه کردی
نمی بودت اگر عزم عمارت ۳

لب لعل تو از بس هست شیرین
خیالش در مزاج آرد حرارت ۴

همی بینم به روی دوشت افتد
چرا دارد چنین زلفت جسارت ۵

بشارت می دهم خود جان ودل را
به قتلم گر بفرمایی اشارت ۶

ندارد عشق و زاهد گشته عابد
چه حاصل از نماز بی طهارت ۷

بهای بوسه ات دادم دل وجان
نکرده بهتر از این کس تجارت ۸

بلند اقبال گردیدم هماندم
که از وصل تو دادنم بشارت ۹