شماره ۲۸۲ - به جمال توگشته دل مایل

به جمال توگشته دل مایل
صد هزار آفرین به دیده ودل ۱

دل وجان هر دورا دهد آسان
عاشقت را است دوریت مشکل ۲

نه به بر حاضری ونه ظاهر
نه ز ما غائبی ونه غافل ۳

باولای توهرگنه طاعت
بی رضای توهر عمل باطل ۴

هر چه غالی به پیش توبی قدر
هرچه عالی به نزدتو سافل ۵

پیش عقل تو عاقلان حیران
پیش علم تو عالمان جاهل ۶

چشم امید هر کس است به تو
گر که مجنون بود وگر عاقل ۷

وای بر حال وزندگانی او
نشودلطفت ار به کس شامل ۸

ای که هستی تو ساقی کوثر
کن مرا نیز مست ولایعقل ۹

من هنوزم میان کشتی وبحر
هر کسی رفت و خفت در ساحل ۱۰

در دولتسرای خاصت کو
تا در آنجا طلب کند سائل ۱۱

چه شود کم زجاه و حشمت تو
به جوارت گرم دهی منزل ۱۲

کن نظر بر دل بلنداقبال
تا که غمهای او شود زائل ۱۳