شماره ۳۵۸ - کسی نشدخبر از حال ما که ما چونیم

کسی نشدخبر از حال ما که ما چونیم
خبرشدند همین قدر را که دلخونیم ۱

ز شور شکر شیرین لبی چوفرهادیم
ز عشق طلعت لیلی رخی چومجنونیم ۲

اگر چه زرد رخانیم از غم دلدار
به صدرمیکده بنگر که چهر گلگونیم ۳

ز شورعشق ندانیم پای را از سر
به حکمت ار چه معلم تر از فلاطونیم ۴

مبین که خرقه ما رفته رهن باده ناب
ز سیم اشک وزر چهره گنج قارونیم ۵

مبین که بی خبرانیم این چنین از خود
که آگه از همه اوضاع ربع مسکونیم ۶

به مهر یار سرشتند عنصر ما را
بیا زحق مگذر بین که طرفه معجونیم ۷

به عشق طلعت دلبر هر آن چه وصف کنیم
که ما چنین وچنانیم صد ره افزونیم ۸

به نطق شکر وشهدیم چون بلنداقبال
به کام اگر چه بسی تلخ تر ز افیونیم ۹