هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که در آن شاعر از معشوق و زیبایی‌های او مانند زلف مشکین، چهره مهرآسا و ابروی خنجرگونه سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از تأثیرات عشق بر دل خود و دیوانگی ناشی از آن می‌نویسد. در پایان، شاعر به ستایش معشوق و تأثیرات مثبت او می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و تصاویر شاعرانه پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۴۴۹ - گشودی زلف مشک افشان جهان رامشکبو کردی

گشودی زلف مشک افشان جهان رامشکبو کردی
نمودی چهر مهر آسا خجل مه را ازاوکردی ۱

ندانم کاروان مشک تاتاری رسید از ره
ویا چنگی به چین گیسوان مشکبوکردی ۲

ز کشمر سرو را آوردی او را اسم قد هشتی
زنخشب ماه را دزدیدی اونام رو کردی ۳

دلم را چاکها با خنجر ابرو زدی اول
در آخر آمدی با سوزن مژگان رفو کردی ۴

ز رو دیوانه ام کردی واز گیسو به زنجیرم
جزاک الله خیرا هر چه بدکردی نکو کردی ۵

به یک پیمانه از فکر دوعالم رفتم ای ساقی
نمی دانم چه می بود اینکه در جام از سبو کردی ۶

بلند اقبال کردی فارس را رشک ختا وچین
ز بس از چین مشکین زلف جانان گفتگوکردی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴۸ - ای دوست که ترک دوستان کردی
گوهر بعدی:شماره ۴۵۰ - دیوانه ام ای شوخ پری وار توکردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.