شماره ۴۸۸ - نه همچوعارض تو به گلشن بود گلی

نه همچوعارض تو به گلشن بود گلی
نه همچوطره تو به باغ است سنبلی ۱

نه چون قد تورسته سهی سروی از چمن
نه صلصلی فکنده چو من شور وغلغلی ۲

گلهای بوستان شودش خار در نظر
بنمائی ار گل رخ خود را به بلبلی ۳

این رنگ ونشئه ای که تو داری به لعل لب
نشنیده و ندیده کسی درگل وملی ۴

از باده لب تو چو مستی بود مرا
در ده ز بوسه شکرینم تنقلی ۵

گفتی به هجر صبر کن ار وصلت آرزوست
من چون کنم که نیست دلم راتأملی ۶

اقبال من بلندشد وشهره در جهان
بر دامن تو تا زده دست توسلی ۷