بخش ۳۲ - مناجات کردن گل

ز بس گل ز بلبل بد اندوهناک
طلب کرد حاجت ز یزدان پاک ۱

به درگاه ایزد همی رو نمود
طلب ارزوی دل از او نمود ۲

همی گفت ای کردگار قدیر
که از حاجت بندگانی خبیر ۳

تو دانی چه با جان من کرده اند
نه خوارم همی درچمن کرده اند ۴

مرا ز این گلستان نجاتی بده
به آزادی من براتی بده ۵

ترحم به حال من خسته کن
ز قیدگلستان مرا رسته کن ۶

وسیع است ملک تو ای دادگر
ده ازگلشنم جا به جای دگر ۷

به جای دیگر ساز آبشخورم
چرا درچمن مانم وغم خورم ۸

مرا از چمن یارب آواره کن
به درد دل خسته ام چاره کن ۹

توای کردگار خبیر بصیر
هم از فاخته داد من را بگیر ۱۰

بکن تیری از غیب او را نصیب
اجب سؤلنا یا اله المجیب ۱۱