بخش ۱۴ - مناجات

الهی گناهانم از حد گذشت
چوکوه گران گشت وچون ریگ دشت ۱

همی بر گناهم دمادم فزود
گناهی که ازمن نیامد نبود ۲

مرا چشم امیدبر عفو توست
چه غم از گناهم اگر عفو توست ۳

اگر بندگان را گناهی نبود
کجا رحم وعفو تورخ می نمود ۴

گنه باشد از بنده عفو از خدا
بیا درگذر از گناهان ما ۵

که ما بندگان ضعیف توایم
همه میهمان در مضیف توایم ۶

زخوان کرم سیر کن جمله را
به بذل وعطا میرکن جمله را ۷

تو بر هر چه خواهی کنی قادری
براحوال ما ناظر وحاضری ۸

به حکم تو حنظل چنین گشته تلخ
مه ازامر توغره گردید وسلخ ۹

نباشد گنه بخش غیر از تو کس
تو بخشنده هر گناهی و بس ۱۰

اگر خوب اگر بد تو را بنده ایم
به ما رحم فرما که شرمنده ایم ۱۱