خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که بر اهمیت قناعت، استقلال و پرهیز از وابستگی به دیگران تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که بهتر است به جای درخواست کمک از دیگران، با مشکلات خود روبرو شد و از داشته‌های موجود استفاده کرد. همچنین، متن به موضوعاتی مانند رضایت به قضا و قدر، پرهیز از طمع و ارزش گذاری به نعمت‌های ساده زندگی اشاره دارد.

رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق اخلاقی و فلسفی موجود در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند پذیرش سختی‌ها و مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان دیده می‌شود.

دلا حاجت خود بردوست بر
که مأیوسی آرد زجای دگر

روا نیست حاجت به کس بردنت
که باشد نکوتر از او مردنت

طمع را چه خوش باشدار سر بری
اگر نان نباشد به خوان خون خوری

بکن فرش از خاک اگر فرش نیست
کسی کو نشد فرشش از خاک کیست

نباشد اگر مرکب تندرو
که پا هست بی زحمتکاه وجو

نداری اگر سیم وزر نیست بیم
ز رخ ساز زر اشک خود گیر سیم

پی خوردن آبت ار کاسه نیست
تو را داده یزدان دوکف بهر چیست

گرت شانه نبود چه اندوه از آن
که انگشت از شانه دارد نشان

چراغ ار نباشد به شبهای تار
مخورغم که باشد چنین درمزار

نداری اگر خانه زر نگار
توانی به ویرانه گیری قرار

به بر گر نداری بتی مه جبین
برو با غم و درد شو همنشین

«بلند اقبال»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir