هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد و تشنگی عاشق و درخواست بخشش و لطف از معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آب بقا، زلف دو تا، و مکتب عشق، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۳ - ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خودآرا

ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خودآرا
بر سوخته ی خویش ببخشای خدارا ۱

ما تشنه لبانیم تو هم آب بقایی
بر تشنه یکی جرعه ببخش آب بقا را ۲

در هر شکن افتاده هزاران چو دل ما
مشکن دل ما، شانه مزن زلف دو تا را ۳

آرایش روی تو صلا زد به قیامت
یارا در این روی دلارای میارا ۴

گویند «وفایی» ز فلانی تو بکش دست
با پادشهان کی سر و کار است گدا را ۵

در مکتب ما حرف جفا خوانده نمی شد
چشم تو اگر درس به من داد وفا را ۶

از ناکسی من، همه ملت گله دارند
در صومعه و دیر مسلمان و نصارا ۷

لطفی کن و بر حال «وفایی» نظری کن
ای خواجه ی احرار من ای شاه بخارا ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲ - بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را
گوهر بعدی:شماره ۴ - تاریک مکن روز مرا باز، نگارا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.