شماره ۵۳ - مستانه چو از میکده بیرون آید

مستانه چو از میکده بیرون آید
خون دل عاشقان چو جیحون آید ۱

در بزم دگر منت ساقی نکشم
آن مغ بچه تا با لب می گون آید ۲

از باد وزان طره به رویش گویی
بر ملک خطا ز چین شبیخون آید ۳

ای خسرو شیرین دهنان! رحمی کن
تا چند ز دیده اشک گلگون آید ۴

اظهار گر دید وجود در عدم است
هر خنده که از لعل تو بیرون آید ۵

از بس به قدت هلاک ابروی توام
خواهم که «الف» نویسم و «نون» آید ۶

تسلیم غم تو مدعی را نرسد
این کار ز عاشقان مفتون آید ۷

تیری که ز شست ناز لیلی بجهد
بگذار که بر دو چشم مجنون آید ۸

گفتم: که «وفایی» صفت قد تو گوید
گفتا: برو این ز طبع موزون آید ۹