بند هجدهم - آن کشته یی که نیست جزایی برای او

آن کشته یی که نیست جزایی برای او
غیر از خدای او که بود خونبهای او ۱

آن کشته یی که حیدر و زهرا و مصطفی
دارند صبح و شام به جنّت عزای او ۲

آن کشته یی که شمّه یی از شرح ماتمش
خواند از برای موسی عمران خدای او ۳

آن کشته یی که ساخت خداوند کردگار
سرتا بسر جهان همه ماتمسرای او ۴

آن کشته ی جفا که جز او هیچ کشته یی
هرگز نشد جدا سر او از قفای او ۵

ز احرام حج چو گشت به کرب و بلا مُحلّ
زیبد به کعبه فخر کند کربلای او ۶

از سرچه شد عمامه و از دوش او ردا
گردید کبریای خدایی ردای او ۷

کاش آن زمان که در ره جانان شد او فدا
جان جهانیان همه می شد فدای او ۸

دل تا زجان بُرید و به جانان خویش بست
دلهای دوستان همه شد آشنای او ۹

بهر لقا چو خویش فنا کرد در بقا
شد تا ابد لقای خدایی لقای او ۱۰
معراج اولش سرِ دوش پیمبر است ۱۱
معراج آخرش ز هر اندیشه برتر است ۱۲