شماره ۶ - چشمت به تیر غمزه دلم را نشانه کرد

چشمت به تیر غمزه دلم را نشانه کرد
این لطف هم که کرد به مستی بهانه کرد ۱

زاهد حدیث حور کند ای پسر می آر
مردانگی نداشت خیالی زنانه کرد ۲

از پیر میفروش کرامت عجب مدار
عمری به صدق خدمت این آستانه کرد ۳

گر دین و دل به گندم خالت دهم چه باک
آدم بهشت بر سراین گونه دانه کرد ۴

دیشب حکایت از سر زلف نمود دل
شب را دراز دید و هوای فسانه کرد ۵

دردا که پیک های مرا حسن آن نگار
دیوانه کرد و باز به سویم روانه کرد ۶

نقش رخ تو از دل جیحون نمی رود
این طرفه آتشی است که درآب خانه کرد ۷

آفاق را چو کلک ملک زاده مشک بیخت
هرگه شکنج زلف تو را باد شانه کرد ۸

چشم چراغ داد محمد رفیع راد
کز نظم خویش حلقه به گوش زمانه کرد ۹