شمارهٔ ۵۰ - در غزل است

دلبر رنگرز نکو پسرست
وز همه نیکوان ظریفتر است ۱

پدری را که آنچنان خلف است
مادری «را» که آنچنان پسر است ۲

آفتابش بر آستین قباست
ماهتابش برآستان درست ۳

نمکین دلبری است شیرین لب
راست چون صدهزار من شکر است ۴

زاتش عشق لفظ چون نمکش
دل ما چون کبابهای تر است ۵

آب در دیده ها چو آب بقم
از غم آن نگار نیکبر است ۶

مشگ بر بویها شرف دارد
زانکه از رنگ زلفش بهره ور است ۷

عاشقان رابه سور و ماتم در
یار شکر فروش نیل خرست ۸

دربرخور دو دسته نیلوفر
دست او دان چو پیش روی درست ۹

شاید ار داردم به دو کان در
کز من او را چهارگان گهر است ۱۰

اشگ و روی و دل و برم او را
بقم و نیل و زاج و معصفر است ۱۱

از یکی خم برآورد صد رنگ
من خرم گرنه عیسی دگر است ۱۲

گفتم ای ماه روی رنگرزان
قمر رنگرز عجب خبر است . . .! ۱۳

گفت: در میوه های باغ نگر
تا بدانی که رنگرز قمر است ۱۴