هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، رنج‌های عاشقانه، تنهایی، و تأثیر سخن و هنر در زندگی می‌پردازد. ابیات مختلف به مسائلی مانند دوری از معشوق، رنج‌های عاشقانه، و قدرت کلام اشاره دارند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.

شماره ۱۹۸ - روزی که یار مست برون از چمن شود

روزی که یار مست برون از چمن شود
بلبل غریب گردد و گل بی وطن شود ۱

گر در چمن حدیث لبش در میان نهم
گل گوید آنقدر که سراپا دهن شود ۲

بر دست خویش کوهکن آخر هلاک شد
این شد سزاش هر که گرفتار زن شود ۳

پروانه یی که در دل فانوس ره نیافت
در روزگار مرگ مرده او بی کفن شود ۴

طوطی ز عکس آئینه ماست نکته دان
هر کس به ما نشست ز اهل سخن شود ۵

این شمع کاغذی که قلم تازه ریختست
روشنگر چراغ هزار انجمن شود ۶

ما از کسی به شهر خود احساس ندیده ایم
همچون فسانه بر دهن مرد و زن شود ۷

ای سیدا ز بخت سیاهم دهد نشان
روزی که زلف یار شکن در شکن شود ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - دماغ آشفتنی از بزم اهل جود می آید
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - ز رشک کلبه من کعبه و بتخانه می سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.