هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، رنجهای عاشقانه، تنهایی، و تأثیر سخن و هنر در زندگی میپردازد. ابیات مختلف به مسائلی مانند دوری از معشوق، رنجهای عاشقانه، و قدرت کلام اشاره دارند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۹۸ - روزی که یار مست برون از چمن شود
روزی که یار مست برون از چمن شود
بلبل غریب گردد و گل بی وطن شود ۱
گر در چمن حدیث لبش در میان نهم
گل گوید آنقدر که سراپا دهن شود ۲
بر دست خویش کوهکن آخر هلاک شد
این شد سزاش هر که گرفتار زن شود ۳
پروانه یی که در دل فانوس ره نیافت
در روزگار مرگ مرده او بی کفن شود ۴
طوطی ز عکس آئینه ماست نکته دان
هر کس به ما نشست ز اهل سخن شود ۵
این شمع کاغذی که قلم تازه ریختست
روشنگر چراغ هزار انجمن شود ۶
ما از کسی به شهر خود احساس ندیده ایم
همچون فسانه بر دهن مرد و زن شود ۷
ای سیدا ز بخت سیاهم دهد نشان
روزی که زلف یار شکن در شکن شود ۸
بلبل غریب گردد و گل بی وطن شود ۱
گر در چمن حدیث لبش در میان نهم
گل گوید آنقدر که سراپا دهن شود ۲
بر دست خویش کوهکن آخر هلاک شد
این شد سزاش هر که گرفتار زن شود ۳
پروانه یی که در دل فانوس ره نیافت
در روزگار مرگ مرده او بی کفن شود ۴
طوطی ز عکس آئینه ماست نکته دان
هر کس به ما نشست ز اهل سخن شود ۵
این شمع کاغذی که قلم تازه ریختست
روشنگر چراغ هزار انجمن شود ۶
ما از کسی به شهر خود احساس ندیده ایم
همچون فسانه بر دهن مرد و زن شود ۷
ای سیدا ز بخت سیاهم دهد نشان
روزی که زلف یار شکن در شکن شود ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - دماغ آشفتنی از بزم اهل جود می آید
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - ز رشک کلبه من کعبه و بتخانه می سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.