شماره ۲۳۷ - در محبت طفل اشکم گوهر دل می شود

در محبت طفل اشکم گوهر دل می شود
چون مربی شد پدر فرزند قابل می شود ۱

می پرد قمری ز شادی قد قد از بالای سرو
قامت او گر به سوی باغ مایل می شود ۲

شمع بعد از کشتن پروانه قصد خود کند
خون ناحق شعله دامان قاتل می شود ۳

قامت معشوق نوخط زود می آید به بر
میوه از نخلی که سالش گشت حاصل می شود ۴

آب می سازد تماشای رخش آئینه را
مرد می دانم که با آن رو مقابل می شود ۵

حرص دامنگیر دنیا دار گردد روز مرگ
سعی رهرو سست در نزدیک منزل می شود ۶

شکوه اغیار گر خصمی کند با من رواست
سگ برای لقمه دامنگیر سایل می شود ۷

تا توانی خویش را از سفله طبعان دور دار
آب چون با خاک همراهی کند گل می شود ۸

سیدا از دیده اشکم رخت در دامن کشید
کاروان هر جا گرفت آرام منزل می شود ۹