شماره ۲۷۵ - آئینه را جمال تو صاحب نظر کند

آئینه را جمال تو صاحب نظر کند
عکس رخ تو بی خبران را خبر کند ۱

کوتاه کن حدیث پریشانی مرا
کلکم مباد شکوه ز لطف تو سر کند ۲

خون می خورد ز تربیت غنچه باغبان
این طفل را مباد خدا بی پدر کند ۳

تا آمدم ز ملک عدم در ترددم
ظلم است هر که از وطن خود سفر کند ۴

دوران همان نفس کشد از شمع انتقام
انگشت خود به روغن آبی که تر کند ۵

پوشیده نیست چشم خود از بزم روزگار
این صندلیست دیدن او دردسر کند ۶

ز اهل عمر گریز قلب آشنا شوی
منشین به این گروه که صحبت اثر کند ۷

مژگان چشم شوخ تو بر جان سیدا
از روی لطف دوستی نیشتر کند ۸