هوش مصنوعی: این شعر از مولانا یا یکی از شاعران صوفی‌مسلک است که به مخاطب توصیه‌هایی اخلاقی و عرفانی می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از طمع، وابستگی‌های دنیوی، و جستجوی رضایت دیگران بپرهیزد و به جای آن، به درون خود توجه کند و در مسیر حق ثابت قدم بماند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و تمثیل‌های به‌کاررفته نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربه دارند.

شماره ۵۰۰ - در خوان منعمان به امید عطا مرو

در خوان منعمان به امید عطا مرو
مانند دانه در گلوی آسیا مرو ۱

از دردسر به صندل مردم مکن رجوع
بهر دوا به جانب دارالشفا مرو ۲

سر در قبای تنگ کش و غنچه خسب باش
چون گل به باغ دهر به کسب هوا مرو ۳

نفعی به کس ز دوستی سخت روی نیست
از جای خود به جذبه آهن ربا مرو ۴

گردد اگر به فرق سرت سنگ آسیا
در جستجوی سایه بال هما مرو ۵

پهلوی خود ز نقش تعلق نگاه دار
در خانه یی که هست در و بوریا مرو ۶

چون گردباد روزیی خود را بکن ز خاک
بر گرد خویش گرد سوی آسیا مرو ۷

مردم اگر به چشم تو را جای می دهند
در دیده ها در آمده چون توتیا مرو ۸

خود را مساز رنجه به آوازه سخا
دنبال کاروان به صدای درا مرو ۹

از گیر و دار قصر لئیمان حذر نمای
در خانه بخیل روی بی عصا مرو ۱۰

در راه حق چو رابعه خود را نگاه دار
گر کعبه پیشتاز تو آید ز جا مرو ۱۱

برگ خزان رسید به گلشن چه می کند
ای باد صبح در طلب سیدا مرو ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۹۹ - ای گل نرگس فدای چشم چون بادام تو
گوهر بعدی:شماره ۵۰۱ - برده‌ام امروز بوی خوش ز باغ تازه‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.