هوش مصنوعی: این متن شعری از مولوی است که بر مفاهیم عمیق انسانی مانند دلاوری، عشق، فقر و غنا، و ارزش‌های معنوی تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که ظواهر فریبنده‌اند و حقیقت در باطن نهفته است. همچنین، تفاوت بین معجزه و سحر، و ارزش بندگی در برابر پروردگار را شرح می‌دهد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از اشارات نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۲۲۷ - نه هر که تاخت بمیدان دلاوری داند

نه هر که تاخت بمیدان دلاوری داند
نه هر که سوخت در آتش سمندری داند ۱

نه هر ستاره درخشید صاحب نظری
مهش شمارد و خورشید خاوری داند ۲

توانگر آنکه بدست آورد دلی ورنه
نه هر که سوخت دلی را توانگری داند ۳

هوای تاج کیانی ندارد اندر سر
کسی که قدر کلاه قلندری داند ۴

نشست دیو به اورنگ جم ولی آصف
رویهٔ زحل و سیر مشتری داند ۵

میان معجزه و سحر فرق بسیار است
نه هر مفتن و ساحر پیمبری داند ۶

نشان راه ز دزدان ره چه می‌پرسی
نه هر که بر سر راه است رهبری داند ۷

مشو غلام کسی غیر خواجه قنبر
کدام خواجه چو ا و بنده پروری داند ۸

صغیر تا شده از جان غلام درگه او
غلامی در او به ز سروری داند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۶ - چندانکه سیل دیده من بیشتر شود
گوهر بعدی:شماره ۲۲۸ - ساقی چه باده بود که بر من حواله کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.