هوش مصنوعی: این شعر از مولانا جلال‌الدین بلخی است که بر اهمیت آرامش، قناعت، دوری از هوس‌ها و دام‌های دنیوی، و توکل به خدا تأکید دارد. شاعر توصیه می‌کند که از اضطراب و دغدغه‌های بی‌جا دوری کنیم، به دیگران آسیب نرسانیم، و از کمک الهی طلب یاری نماییم.
رده سنی: 14+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و تأمل نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.

شماره ۴۱۹ - تا در ره مقصود به تشویش نیفتی

تا در ره مقصود به تشویش نیفتی
از قافله باید که پس و پیش نیفتی ۱

آزاد توانی شدن از دام دو گیتی
زنهار به دام هوس خویش نیفتی ۲

افتادنت از بام فلک غصه ندارد
هشدار ز بام دل درویش نیفتی ۳

خوی سبعیت بهل ای دوست که چون کلب
در جامهٔ هر خستهٔ دل ریش نیفتی ۴

از سر بنه اندیشهٔ بد تا به مکافات
در دام حریفان بد اندیش نیفتی ۵

بگذر ز کم و بیش که میزان قناعت
این است که در فکر کم و بیش نیفتی ۶

بیگانه گزندت نرساند به حذر باش
در زحمت بیگانگی خویش نیفتی ۷

مانند صغیر از اسد الله مدد جوی
تا در کف گرگان جفا کیش نیفتی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۸ - چه غم که رفت ز من در ره تو جان و تنی
گوهر بعدی:شماره ۴۲۰ - منه به زمرهٔ انعام نام انسانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.