هوش مصنوعی: شاعر در این متن از گرسنگی و فقر سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اگر دندان‌هایش قوت داشتند، حتی دیوارهای دهکده را نیز می‌خورد. او به حرص و نیاز شدید خود اشاره می‌کند که اگر رها شود، همه چیز را نابود خواهد کرد.
رده سنی: 15+ این متن حاوی مفاهیم عمیق و تلخ مانند فقر و گرسنگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۱۷ - استر گرسنه

می‌رسم از راه و دارم استری کز باب جوع
قوت دندان ندارد ورنه قنطر می‌خورد ۱

حرص کاهش هست تا حدی که گر بگذارمش
کهگل دیوار این ده را سراسر می‌خورد ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - وجه برات
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - سرتاس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.