شماره ۷ - گر دلم نالان شد از دست بتان، عیبش مکن

گر دلم نالان شد از دست بتان، عیبش مکن
کاوش ناحق، به فریاد آورد ناقوس را ۱

همچو شبنم، آب می گردم ز تاب عارضش
تا ز گلبرگ لب او می ربایم بوس را ۲