هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل از هنر سخنوری خود (طرز سخندانی) و تأثیر عشق و غم بر زندگیاش سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند «گوشوار طرز سخندانی» و «معمار عشق»، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۸۹ - طغرا در آخر غزل آورد مطلعی
طغرا در آخر غزل آورد مطلعی
کاین گوشوار طرز سخندانی من است ۱
معمار عشق، زنده به ویرانی من است
غم، تازه رو ز دیدن پیشانی من است ۲
کاین گوشوار طرز سخندانی من است ۱
معمار عشق، زنده به ویرانی من است
غم، تازه رو ز دیدن پیشانی من است ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۸ - زلف تو، موج بحر پریشانی من است
گوهر بعدی:شماره ۱۹۰ - از وعده وصل تو وفا را خبری نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
