هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌پردازد. شاعر از سوختن در آتش عشق، از دست دادن خود در راه معشوق، و تجربه‌های دردناک عاشقی سخن می‌گوید. همچنین، مفاهیمی مانند فداکاری، گذشت، و تحمل رنج برای رسیدن به کمال معنوی در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشارات به رنج و فداکاری، برای درک بهتر نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم کامل این مضامین دچار مشکل شوند.

شماره ۱۸۲ - در مزاج درد خود ذوق مداوا سوختیم

در مزاج درد خود ذوق مداوا سوختیم
نسخه اعجاز در دست مسیحا سوختیم ۱

باد دامان تب امشب آتش ما تیز کرد
کز تف مژگان متاع هفت دریا سوختیم ۲

مشرب پروانه ما را از گرانجانی رهاند
هر کجا دیدیم شمعی بی محابا سوختیم ۳

هر کف خاکستر ما چشمه نظاره‌ایست
عشق در کارست اگر ما در تماشا سوختیم ۴

شعله ما را پر پروانه‌ای پرسش نکرد
گرچه عمری بر مزار گبر و ترسا سوختیم ۵

شمع‌سان در شعله پیچیدیم جان کایمن شویم
لیک در گام نخست از غیرت پا سوختیم ۶

عصمت عزلت فصیحی نام خود گم کردنست
سالها از شرم خامیهای عنقا سوختیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - روزگاری شد که ما زین بخت وارون می‌تپیم
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - کی مسیحا داشت در بار آنچه ما می‌خواستیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.