هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از رهایی از هوسها و آرزوهای دنیوی سخن میگوید و اشاره میکند که از ابتدا نشانههای آرامش را با گریههای مستانه از چهره زدودهاند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۹ - ما نقش هوس ز لوح هستی شستیم
ما نقش هوس ز لوح هستی شستیم
وز خون رخ آرزوپرستی شستیم ۱
ما روز ازل نشان آسوده دلی
از چهره به گریههای مستی شستیم ۲
وز خون رخ آرزوپرستی شستیم ۱
ما روز ازل نشان آسوده دلی
از چهره به گریههای مستی شستیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - چون باغ شکفته از گیاهی نشوم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - یک چند درین رسته پریشان گشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
