شماره ۳۴ - چه ریزد شعله ی غم جای می در جام من

چه ریزد شعله ی غم جای می در جام من
ساقی آتش مزاج از بخت بد فرجام من ۱

گل مچین ای بوالهوس از گلشن آغاز عشق
پند گیر ای ساده دل از آتش انجام من ۲

خون دل با خاکم آمیزند تا بشناسد ار
بگذرد روزی به خاکم یار خون آشام من ۳

بوالهوس در بزم عشرت با تو کی داند که شب
بر چه سان آید غم عشق از در و از بام من ۴

ای که در جامم به جای باده آتش ریختی
دور بادت صبح عیش از تیرگی شام من ۵

یک سر مو از تو سر تا پایم آسایش ندید
گر چه مویی نیست بی مهر تو بر اندام من ۶

دل چو بستم در تو دانستم که این صباغ عشق
خام بست از روز اول رنگ کار خام من ۷

عنکبوت بختم آخر هرزه تاری می تند
تو به رخ خورشید حسنی نائی اندر دام من ۸

راه اقلیم قبول خاطرت طی کردمی
سیر اگر چون مهر و مه بودی نصیب کام من ۹

گفتی اشراق از غمش خواهم صبوری پیشه کرد
آری آری بر امید جان بی آرام من ۱۰