خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به توصیف خداوند با صفاتی مانند بخشنده، برپادارنده و منزه از هر نقص میپردازد. تأکید شده که خداوند به هر موجودی هستی میبخشد و رحمت او در آفرینش نمایان است. همچنین، تجلی خداوند در اسماء و صفاتش و بخشش حیات به موجودات ممکن مورد اشاره قرار گرفته است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مباحث الهیاتی نیاز دارد. همچنین، زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۰ - خداوند ذوالجلال روانبخش ذوالکرم
خداوند ذوالجلال روانبخش ذوالکرم
بر آرنده حدوث بر آزنده قدم
منزه ز چون و چند مقدس ز کیف و کم
نه در بود او زوال نه در داد او ستم
کند هست هر چه را بهستی است مستحق
بوجه کمال کرد تجلی ز عیب ذات
هویدا شد از تمام در اسماء و در صفات
رخ از موهبت نمود بمرآت ممکنات
هر آن ممکنی گرفت زوی خلعت حیات
شد آیات رحمتش شئونات ما خلق
بر آرنده حدوث بر آزنده قدم
منزه ز چون و چند مقدس ز کیف و کم
نه در بود او زوال نه در داد او ستم
کند هست هر چه را بهستی است مستحق
بوجه کمال کرد تجلی ز عیب ذات
هویدا شد از تمام در اسماء و در صفات
رخ از موهبت نمود بمرآت ممکنات
هر آن ممکنی گرفت زوی خلعت حیات
شد آیات رحمتش شئونات ما خلق
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - مگرگذشت ز هجرت هزار و سیصد و پنج
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۱ - در معنی کنت کنزاً مخفیاناً فأردت ان أعرف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
