بخش ۱۹۶ - و من المتعرفین

گروهی باز از اهل تعرف
کنند اظهار عرفان از تکلف ۱

برون آیند از باب مناقب
ز آل و اهل بیت اندر مطالب ۲

خبرها آورند اندر فضائل
که کس نشنیده است از هیچ ناقل ۳

خود اقوالیست آنها جمله ملفوظ
عوام از وی بسی گردند محظوظ ۴

ثنای بحر گوید قطره در گل
ز حال خود که در گل مانده غافل ۵

شنیده وصف دریا را ملولی
که آنرا هست عرض و عمق و طولی ۶

ثنای بحر داند رهنوردی
که از دریا ز نعلش خاست گردی ۷

به بحر ار متصل شد قطره مرد است
فضیلت خوان کجا دریانورد است ۸

فضیلیت این بود گر هست منظور
که از ظلمت روی در عالم نور ۹

فضیلیت این بود در هر مقامی
که یابد ره به آبی تشنه کامل ۱۰

فضیلت این بود کاندر بیابان
نماند رهروری تنها و حیران ۱۱

اگر گوئی بمقصد رفتم از راه
چرا پس نیستی ز اهل ره آگاه ۱۲

بمقصود از چه ره گشتی تو و اصل
که نشناسی رفیق و راه و منزل ۱۳

نشانیها که دادی اشتباه است
خلاف انفاق اهل راه است ۱۴

نشانیها دو صد دادند و حق بود
خلاف جمله گفتن بینی هزاران ۱۵

خلاف جمله گر شخصی رود راه
دلیل است اینکه نبود از ره آگاه ۱۶

نمودند آفتاب و ماه جمعی
تو نفی کل کنی بی‌نور شمعی ۱۷

دلیلت اینکه من مداح ما هم
بنور او بتخمینی گواهم ۱۸