بخش ۴۵۱ - علامه ترک الغضب للمجاهد

سر خشم و غصب ببریده کی شد
بوقتی کت امید از خلق طی شد ۱

چو خشمت از خلاف هر مراد است
امید ارشد مرادت هم بیاد است ۲

امیدار شد دگر چون و چرا نیست
کجا باشد غضب چون مدعا نیست ۳

زد ار است لگد ناری غضب هیچ
نداری چون امید از وی ادب هیچ ۴

بشیئی تا هنوز امید و چشم است
بجای رأس غضب باقی و خشم است ۵

مشو ایمن که هست افسرده مارت
بجنبش تیره سازد روزگارت ۶

بدم از حلم گر جنبد فسونش
بکش چون شد زبون در بحر خونش ۷

ز جا مگذار تا جنبد دگر بار
توقع یعنی از مخلوق بردار ۸

خلایق را بجا هل باش تنها
که تنها را غضب نبود به تنها ۹

میان خلق باش و منفرد باش
چو گشتی منفرد با کیست پرخاش ۱۰

اگر وقتی خورد پایت بسنگی
نداری از چه با آن سنگ جنگی ۱۱

خلایق را مدان جز سنگ و چوبی
که تا آئی بخشم از زشت و خوبی ۱۲

از آن صوفی بچیزی نیست خشمش
که ناید جز خدا چیزی بچشمش ۱۳