شماره ۳۶ - بجز صبا ز که جویم نشان دلبر خویش

بجز صبا ز که جویم نشان دلبر خویش
من شکسته چو محرومم از صنوبر خویش ۱

نشانده ام به لب جویبار دیده کنون
خیال قامت شمشاد سایه پرور خویش ۲

به غیر کوی تو دیگر کجا برم ای دوست
لبان خشک و رخ زرد و دیده تر خویش ۳

بگفتمش بنویسم غمی به او دل گفت
مگر روان چو قلم بگذری تو از سر خویش ۴

نمی کند به من او التفات وه چه کنم
مگر فرشته فرود آورد برو پر خویش ۵

ازین درم بمران زان که بی سبب نایم
سگان کوی ترا خوانده ام برادر خویش ۶

به حال صوفی مسکین قلم بگرید زار
زشعرها که نویسد به روی دفتر خویش ۷