هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و اشتیاق به غذاهای خوشمزه مانند قلیه، برنج، حلیم و شیرینی‌ها سخن می‌گوید. همچنین، او از گرسنگی و تأثیر آن بر روح و جسم خود یاد می‌کند و با طنز و شوخی به توصیف این حالات می‌پردازد.
رده سنی: 12+ متن شامل مفاهیم ساده و قابل درک برای نوجوانان و بزرگسالان است و هیچ محتوای نامناسبی برای گروه‌های سنی پایین‌تر ندارد. همچنین، استفاده از طنز و توصیفات غذایی می‌تواند برای نوجوانان جذاب باشد.

بخش ۲۰ - زشوق آن رخ زیبا همی کشم آوخ

زشوق آن رخ زیبا همی کشم آوخ
دل جراحت من بین و سینه لخ لخ ۱
در جواب او ۲

شمیم قلیه و بغرا وزید از مطبخ
مشام جان مرا تازه ساخت این، بخ بخ ۳

دلا چو تازه کند جان به فصل تابستان
مباش غافل از آن بکسمات و شربت یخ ۴

چنان عدوی تن جانفزای بریانم
که گر به دست من افتد بسازمش لخ لخ ۵

ز اشتیاق حلیم و هوای قلیه برنج
به پیش مطبخیان می کشم هزار آوخ ۶

مرا به صبر مفرما ز زلبیای عسل
که هست نازک و شیرین و صبر اوست چه تلخ ۷

به پیش اطعمه خواران به معده آتش جوع
هزار بار فزونتر ز آتش دوزخ ۸

شود به صومعه صوفی مقیم، پنجه سال
اگر چه روزنه ای وا کنند از مطبخ ۹
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۹ - گر براند سویم آن شاهسوار چابک
گوهر بعدی:بخش ۲۱ - رخ تو مظهر انوار ربی الاعلی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.