بخش ۳۳ - چه نازنین جهانی به حسن خویش بناز

چه نازنین جهانی به حسن خویش بناز
که پیش ناز تو میرم به صد هزار نیاز ۱
در جواب او ۲

اگر تو گوش کنی شرح قلیه دو پیاز
به خویش فرض شماری تو پختنش چو نماز ۳

همیشه در دل خلق آرزوی زناج است
بلی بود همه کس را هوای عمر دراز ۴

بدان امید که بیند رخ مزعفر را
همیشه دنبه بود در میان سوز و گداز ۵

نمی رسد به تو ای پیه، زعفران و نخود
چرا به ناله و آهی، به سیر خویش ساز ۶

به گرد قلعه گیپا سحر همی گشتم
که کی بود که شود بر رخ من آن در باز ۷

مراست قبله چو دکان نانبا امروز
طواف می کنم این دم کجا روم به حجاز ۸

بیا و گوش کن اکنون ز شوق ماهیچه
دعای صوفی مسکین به صد هزار نیاز ۹